Σκέψεις πάνω στην ελληνική μουσική και όχι μόνο...

Ιχνηλασίες Ζωής: ΠΑΡΑΒΑΤΙΚΟΤΗΤΑ- ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΝΕΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ

2011-02-09T02:24:00.000+02:00

Ιχνηλασίες Ζωής: ΠΑΡΑΒΑΤΙΚΟΤΗΤΑ- ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΝΕΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ: " γράφει ο ΝΙΚΟΣ ΣΙΟΥΤΑΣ - ΔΡ. ΨΥΧΟΛΟΓΙΑΣ Ένα από τα πλέον ανησυχητικά φαινόμενα που παρατηρούνται τα τελευταία χρόνια παγκόσμια και..."

Τα γυναικεία στήθη !

2010-11-19T22:33:00.006+02:00

Yπάρχουν... τα κανονικά ( . )( . )

Τα σιλικονάτα ( +)( + )

Τα άψογα (o)(o).

Τα στητά (*)(*) ...

Μερικά κρυώνουν (^)(^) ...

Kάποια ανήκουν σε γιαγιάδες \./\./

Ας μην ξεχνάμε τα ΠΟΛΥ ΜΕΓΑΛΑ (o Y o)

Τα πολύ μικρά (.)(.) ή τα ασύμμετρα (•)(.)

Τα θέλουμε ΟΛΑ !

Αναρτήστε το μήνυμα στον Τοίχο σας
και πείτε...

┌П┐(◉_◉)┌П┐

όχι στον καρκίνο του...στήθους !

Η Τελευταία Ομιλία (Ράντυ Πάους)

2010-11-19T14:40:00.000+02:00

Η πολεμική αποζημίωση απ' τη Γερμανία στην Ελλάδα, τι έγινε;

2010-11-11T05:50:00.005+02:00

Καλημέρα φίλες και φίλοι! Σήμερα θα ήθελα να σας θυμήσω ένα θέμα που οι πολιτικοί μας αποφεύγουν ν' αγγίξουν... λες και ζεματάει!

Θυμόσαστε πως η Γερμανία χρωστάει στην Ελλάδα πάρα πολλά χρήματα σαν "πολεμική αποζημίωση";
Εεε τι γίνανε αυτά;
Εδώ ταιριάζει η παροιμία "εκεί που μας χρωστούσαν μας πήραν και το βόδι" !!!
Για αρχίστε να το σκέπτεστε σοβαρά, το ότι πρέπει ή να μας δώσουν αυτά που μας χρωστάνε ή να σβύσουν ένα μέρος του χρέους μας.

Τι διαπραγματεύσεις κάνουν αυτοί οι πολιτικοί που μας κυβερνάνε;
Η πολεμική αποζημίωση απ' τη Γερμανία στην Ελλάδα, τι έγινε;
Εεεεε;
Πάρτε θέση...
κοινοποιήστε το...
διαδώστε το...
κουβεντιάστε το, και κυρίως να το σκέπτεστε έντονα!

ΚΑΛΛΙΟΠΗ ΒΕΤΤΑ Ξαφνική Βροχή

2010-11-09T05:28:00.000+02:00

ΒΑΣΙΛΗΣ ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ - ΤΟ ΜΕΤΡΟ (ΜΠΡΕΧΤ) 2010

2010-11-09T05:25:00.000+02:00

Με αφορμή τη συναυλία «Αφιέρωμα στον Γιάννη Ρίτσο». 10 Ιουνίου 2009 στο Ωδείο Ηρώδου Αττικού.

2009-05-31T17:57:00.001+03:00

Από την ιστορική συνεργασία του Ποιητή Γιάννη Ρίτσου με τον Μίκη Θεοδωράκη παραθέτουμε ένα κείμενο του συνθέτη, με αφορμή τη συναυλία «Αφιέρωμα στον Γιάννη Ρίτσο» που θα πραγματοποιηθεί στις 10 Ιουνίου 2009 στο Ωδείο Ηρώδου Αττικού.

Το «Αφιέρωμα στον Γιάννη Ρίτσο» με συγκινεί ιδιαίτερα, όχι μονάχα γιατί ο Ρίτσος είναι ένας αγαπημένος Ποιητής αλλά και γιατί ήταν ένας στοχαστής που θαύμαζα και ένας πολίτης που μοιράστηκα μαζί του ιδέες, φιλία, αγώνες και δοκιμασίες.
Οι τρείς κύκλοι τραγουδιών που θα ερμηνευθούν, Επιτάφιος, Ρωμιοσύνη και Λιανοτράγουδα υπήρξαν και είναι θεμέλια της μουσικής μου, ενώ παράλληλα συνδέθηκαν με κορυφαίες στιγμές της πρόσφατης ιστορίας μας, και ίσως γι’ αυτόν τον λόγο τους αγκάλιασε και τους αγάπησε τόσο βαθειά ο Λαός μας.
Οι τρεις αυτοί κύκλοι τραγουδιών - όπως εξ άλλου όλη η ποίηση του Γιάννη Ρίτσου - είναι πάντοτε επίκαιροι, γιατί αντανακλούν την πνοή και το πνεύμα ενός μεγάλου ποιητή, που σφράγισε με την Τέχνη του και με τους αγώνες του την εποχή του, μια εποχή βαρειά από συγκλονιστικά ιστορικά γεγονότα, που σημάδεψαν για πάντα τον Λαό μας.
Το δυστύχημα για την ανθρωπότητα είναι ότι και πάλι κυριαρχούν οι μαύρες δυνάμεις, δυνατότερες και αγριότερες από ποτέ, που σκορπούν την καταστροφή και τον θάνατο με στόχο τους φτωχούς, τους ανήμπορους και τους αθώους. Έτσι η εικόνα της Μάνας που κρατά στην αγκαλιά της το σκοτωμένο της παιδί, που ενέπνευσε τον Γιάννη Ρίτσο να γράψει τον «Επιτάφιο», έχει ξαναγίνει καθημερινό θέαμα. Το ίδιο και οι νεκροί της «Ρωμιοσύνης» και η πάλη για την Λευτεριά και την Αξιοπρέπεια του Ανθρώπου στα «Λιανοτράγουδα».
Εκείνο που έχει αλλάξει είναι η παθητικότητα των μαζών, που δεν έχουν συνειδητοποιήσει ακόμα ότι μπορεί από στιγμή σε στιγμή από παρατηρητές του πόνου των άλλων να μετατραπούν σε θύματα, μιας και η λογική του πολέμου δεν έχει όρια και φραγμούς. Είναι παράλογη. Κι αλλοίμονο σε όποιον άνθρωπο, κοινωνία, λαό υποτιμήσει αυτή την παράλογη λογική των δυνάμεων του Κακού, που σουλατσάρουν ασύδοτες στην γειτονιά μας.
Γι’ αυτό με τρομάζει το γεγονός ότι τα γενέθλια του Ρίτσου αντιμετωπίζονται στη χώρα μας σαν ένα μουσειακό γεγονός. Το δε κοινό μας έργο -τα τραγούδια μας- το έχουν κατατάξει προ πολλού στο παρελθόν. Λες και εμείς, μαζί με χιλιάδες άλλους, πηγαίναμε από ξερονήσι σε ξερονήσι κάνοντας τουρισμό και όχι με την σκέψη μας σε ένα φωτεινό μέλλον για όλους.
Γι’ αυτό τελειώνω αυτό το σύντομο σημείωμα με την ευχή και την ελπίδα να είναι και να γίνονται όλο και πιο πολλοί αυτοί που θα κατανοήσουν ότι έργα σαν κι αυτά φιλοδοξούν να προσφέρουν μαζί με την Ομορφιά και την Δύναμη της Μνήμης, δηλαδή την αληθινή Ψυχή του Λαού μας, που χίλιες δυο δυνάμεις επιδιώκουν μάταια να την φιμώσουν, να την παραμορφώσουν και αν είναι δυνατόν να την εξαλείψουν από την δύσμοιρη χώρα μας, τη στιγμή που στενάζει κάτω από τα βάρη που την φορτώνουν τα προδομένα μας όνειρα.

Αθήνα, 13.V.2009
Μίκης Θεοδωράκης

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΥΓΕΙΑΣ ΜΟΥΣΙΚΩΝ

2009-05-10T19:52:00.000+03:00

ΕΙΣΑΓΩΓΗ
Το 82% των μουσικών παρουσίασε κατά την καριέρα τους κάποιο πρόβλημα υγείας που στο 76% επηρέασε αρνητικά την απόδοσή τους.
Ανήκει στα 5 πιο επικίνδυνα επαγγέλματα με 22% μεγαλύτερη θνητότητα από το γενικό πληθυσμό (Stenbach).

Επίσης ο Wolfe (1989 Μ PerfArt) αναφέρει ότι το επάγγελμα του μουσικού συγκαταλέγεται στα 5 πιο επικίνδυνα επαγγέλματα για διανοητικές ασθένειες.

Μόνο στις ΗΠΑ υπάρχουν 40 κλινικές για μουσικούς. Υπάρχουν επίσης στη Γερμανία, Αυστραλία. Το 75% αν θεραπευθεί εγκαίρως επιστρέφει στην εργασία. Το 1/3 όμως σταματά την καριέρα διότι έρχεται αργά (Mayo clinic USA).

Α) ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ

1874. Stone μελέτησε τη σχέση πνευστού οργάνου και εμφυσήματος λόγω της πίεσης του αέρα που ασκείται στα πνευμόνια.

1861. Duchene αναφέρει μυοσκελετικά άλγη στο άνω άκρο σε πιανίστες (περιγραφή συνδρόμου υπέρχρησης).

1873. Vance αναφέρει την έλλειψη ελέγχου κίνησης σε πιανίστα χωρίς πόνο (δυστονία).

1885. Ο Forbes κάνει επέμβαση απελευθέρωσης του 4ου με 5ου δακτύλου σε πιανίστες για να μην κουράζονται.

1888. Gowers αναφέρει τον πόνο και την ʽκράμπα του μουσικούʼ κυρίως σε πιανίστες και λιγότερο σε βιολιστές, τρομπετίστες (δυστονία).

1932. Βιβλίο του K. Singer με θέμα ʽασθένειες και θεραπεία του μουσικού επαγγέλματοςʼ. Ασχολήθηκε με σωματικά και ψυχολογικά προβλήματα των μουσικών.

1967-1983. Άρθρα σε έγκυρα ιατρικά περιοδικά με θέματα υγείας για τους μουσικούς όπως η απώλεια δοντιών στους πνευστούς (Porter 1967 στο British Dental Journal), η απώλεια της ακοής, προβλήματα αναπνευστικής λειτουργίας.

1977. Henson γράφει βιβλίο για τη νευρολογία της μουσικής. Αυτή είναι η αρχή της Ιατρικής της Μουσικής.

1983. Brandfonbrener (USA) και Fry (Αυστραλία) θεμελιώνουν με ειδικές μελέτες, άρθρα και συνέδρια την ιατρική της μουσικής.

Β) ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΥΓΕΙΑΣ ΤΩΝ ΜΟΥΣΙΚΩΝ

Τα προβλήματα υγείας των μουσικών μπορούν να χωριστούν σε δύο μεγάλες κατηγορίες:

1) ΤΑ ΣΩΜΑΤΙΚΑ και 2) ΤΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ

1) ΣΩΜΑΤΙΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΥΓΕΙΑΣ ΜΟΥΣΙΚΩΝ
Τα σωματικά προβλήματα με τη σειρά τους χωρίζονται σε 2 ομάδες:

Ι) τα μυοσκελετικά (ορθοπεδικά) και

ΙΙ) τα γενικά (νευρολογικά, αναπνευστικά, δερματολογικά, ακοολογικά, οπτικά).

Ι) Τα μυοσκελετικά διακρίνονται σε:

1) Δυσλειτουργίες του μυοσκελετικού συστήματος.

2) Σύνδρομα παγίδευσης νεύρου.

1) Οι δυσλειτουργίες του μυοσκελετικού περιλαμβάνουν:

α) τα σύνδρομα υπέρχρησης (γάγγλια, τενοντίτιδες, όπως η επικονδυλίτιδα, ο παγωμένος ώμος, σύνδρομο πρόσκρουσης του ώμου, το triggering). Ο μουσικός λαμβάνει ακραίες θέσεις για πολλή ώρα και επαναλαμβάνει την ίδια κίνηση χιλιάδες φορές. Πιο συχνό σε γυναίκες.

Τα αίτια δημιουργίας είναι οι εξής προδιαθεσικοί παράγοντες:

Ι) ενδογενείς. Περιλαμβάνουν την ανατομία του σώματος του μουσικού χαλαρότητα αρθρώσεων (αδύναμοι μυς), στυλ και επίπεδο παιξίματος.

ΙI) εξωγενείς. Χρόνος, ένταση παιξίματος, μέγεθος και σχήμα οργάνου, προηγούμενες κακώσεις, αλλαγές ρεπερτορίου-δασκάλου και λάθη τεχνικής.
β) εκφυλιστική νόσο των αρθρώσεων (κροταφογναθική, φαλαγγοφαλαγγικών)

γ) Οσφυαλγία-αυχεναλγία με μυϊκό άλγος και στη συνέχεια εκφύλιση.

2) Τα σύνδρομα παγίδευσης νεύρου (20%). Τα περιλαμβάνουν το σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα, παγίδευση ωλενίου νεύρου, παγίδευση κερκιδικού νεύρου, σύνδρομο θωρακικής εξόδου.

ΙΙ) Τα γενικά

1) Οι διαταραχές της κινητικής λειτουργίας που περιλαμβάνει την εστιακή δυστονία που είναι αδυναμία ελέγχου κίνησης λόγω της ταυτόχρονης σύσπασης αγωνιστών-ανταγωνιστών μυών, χωρίς να παρεμβάλλεται ο φυσιολογικός μηχανισμός αναχαίτισης. Δεν υπάρχει πόνος αλλά ο μουσικός δεν μπορεί να εκτελέσει τη συγκεκριμένη κίνηση. Αίτια άγνωστα άλλα πιθανολογείται η πολύωρη εξάσκηση (μόνο σε επαγγελματίες που μελετούν πολλές ώρες), ψυχολογική πίεση και στρες. Στους πιανίστες εμφανίζεται στο 4ο και 5ο δάκτυλο στους έγχορδους στο 3ο, 4ο, 5ο δάκτυλο, τα χείλη στους πνευστούς.

2) Προβλήματα ακοής-όρασης. Μετά από 20 έτη 42% μείωση ακοής.

3) Δερματολογικά προβλήματα από το νικέλιο που προκαλούν αλλεργίες π.χ. χειλίτιδα κλαρινίστα, λαιμός του βιολιστή, στήθος και γόνατο του τσελίστα, πηγούνι φλαουτίστα. Ο κάλλος στα δάκτυλα του βιολιστή, τσελίστα. Ερπητικές λοιμώξεις στα χείλη των πνευστών.

4) Αναπνευστικά προβλήματα στους πνευστούς, όπως είναι η χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια.
2) ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΜΟΥΣΙΚΩΝ

Προσωπικότητα του μουσικού (KempBulletin 1981).

Στα άκρα είναι οι χάλκινοι πνευστοί και τα κρουστά που βλέπουν τους εαυτούς τους αθλητικούς, σίγουρους και εξωστρεφείς. Στο άλλο άκρο είναι οι έγχορδοι και ξύλινοι πνευστοί που βλέπουν τους εαυτούς εσωστρεφείς, ανασφαλείς, μη αθλητικούς. Οι υπόλοιποι είναι στη μέση. Οι πιανίστες είναι εξωστρεφείς συντηρητικοί και υπάκουοι ( Lipton, Builione).

Στη συμφωνική ορχήστρα το τρακ της σκηνής από 24-63%. Κατάθλιψη 17%, προβλήματα ύπνου 14%, άγχος 13% και πονοκέφαλος 10% (MiddlestadtFishbein 1989).

Στρεσογόνοι παράγοντες για τους επαγγελματίες μουσικούς είναι ο αποχωρισμός από την οικογένεια (43%), ακανόνιστες ώρες εργασίας (45%), μονοτονία πρόβας (43%), μουσικά ταξίδια (42%) (Steptoe 1987 BrJPsychol). Οι αντίστοιχοι για τους φοιτητές είναι η αβεβαιότητα εύρεσης εργασίας (80%), ο επαγγελματικός ανταγωνισμός (51%), πισώπλατα χτυπήματα συμφοιτητών (42%) και οι ακανόνιστες ώρες (20%).

Ο Salmon (MedPerfArt 1990) αναφέρει ότι ο σωστός όρος για το άγχος είναι ΄Αγχος μουσικής εκτέλεσηςʼ. Αιτίες τρακ στη σκηνή είναι:

1) Η αυτοκριτική. Αρνητικές σκέψεις που έχουν σχέση κυρίως με παλιές αρνητικές κριτικές που έχει δεχθεί ο μουσικός στο παρελθόν.

2) Αντιμαχόμενη σχέση με το όργανο. Η ψυχολογική πίεση της τελειότητας διότι νοιώθουν ότι κρίνονται προσωπικά για τυχόν λάθη.

3) Έλλειψη αυτοσυγκέντρωσης κατά τη μουσική εκτέλεση. Αποπροσωποποίηση(Kaplan 1969) ή λάθος εαυτός (Winnicott 1971) από το φόβο της κριτικής παίζουν μόνο με ένα μέρος του εαυτού τους.

4) Ανεπαρκής προετοιμασία.

5) Αίσθηση εκτός ελέγχου. Τρόμος, ταχυπαλμία. Αντιμετώπιση με τον εστιασμό όπου ο μουσικός τοποθετεί τον εαυτό του νοερά πίσω από το κέντρο και γίνεται παρατηρητής των δρώμενων.

6) Δυσφορία στην επικοινωνία με το ακροατήριο. Η δυναμική της ντροπής (Mayman 1974) διότι εκτίθεται στο κοινό και νοιώθει γυμνός.

7) Έλλειψη αυτογνωσίας. Χαμηλή αυτοεκτίμηση, αδύναμη αίσθηση ταυτότητας του ατόμου.

Γ) ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΩΝ ΥΓΕΙΑΣ ΣΤΟΥΣ ΜΟΥΣΙΚΟΥΣ

Α) Από τον Μουσικό

1) Ανεπαρκής φυσική κατάσταση

2) Γενετικοί παράγοντες. Ανατομικές ιδιομορφίες.

3) Κακή στάση σώματος

4) Στάση σώματος για την εκτέλεση του οργάνου

5) Ηλικία Μουσικού

6) Το στρες

7) Ανεπαρκής αποκατάσταση παλαιότερου τραυματισμού

Β) Από το όργανο

1) Ποιότητα οργάνου

2) Βάρος οργάνου

3) Αλλαγή οργάνου

4) Η πίεση του οργάνου στο σώμα του Μουσικού

Γ) Από τη μελέτη

1) Σφάλματα κατά τη μελέτη

2) Απότομη αύξηση των ωρών μελέτης

3) Αλλαγή δασκάλου

4) Αλλαγή ρεπερτορίου

5) Ο αριθμός των επαναλαμβανόμενων κινήσεων

Δ) Άλλοι παράγοντες

1) Το στρες

2) Οικονομική ανασφάλεια

3) Ανταγωνισμός

4) Εξωμουσικές δραστηριότητες στρεσογόνες

5) Συνθήκες περιβάλλοντος (φωτισμός, θερμοκρασία, υγρασία, καρέκλα)

6) Οι μεγάλες νευρο-μυοσκελετικές ικανότητες που απαιτούνται για τη μουσική εκτέλεση

7) Έλλειψη ενημέρωσης

Δ) ΠΡΟΛΗΨΗ

1) Ενημέρωση-Πληροφόρηση. Τόσο σε δασκάλους όσο και σε γονείς. Οι δεύτεροι πρέπει να ξέρουν ότι πρέπει να έχουν την ευαισθησία μιας λογικής ισορροπίας, ανάμεσα στις δικές τους επιδιώξεις και τις διαθέσεις και ικανότητες του παιδιού. Οι δάσκαλοι πρέπει να ξεπεράσουν το ταμπού του μυστικισμού.

2) Ζέσταμα. Ξεκινά από αργά η μελέτη και προχωρά στα γρήγορα. Χρειάζεται όμως και σωματικό ζέσταμα και όχι μόνο μουσικό, με διατατικές ασκήσεις και αύξηση θερμοκρασίας τοπικά στα χέρια π.χ. σε πιανίστες.

3) Διαλείμματα. Χαλαρώνουν οι μεγάλες και μικρές μυϊκές ομάδες από την ένταση και η αυτοσυγκέντρωση. Ποικίλλουν χρονικά από 2 λεπτά ως 2 και 3 ώρες.

4) Ρυθμός μελέτης. Σταδιακή αύξηση της μελέτης για πρόληψη τραυματισμού και αποδοτικότερη μελέτη.

5) Εξωμουσικές δραστηριότητες. Χρειάζεται προσοχή για να μην αυξάνει την κούραση π.χ. ο βιολιστής με κομπιούτερ και ο πιανίστας με το τένις.

6) Εναλλαγή περιεχομένου. Η επανάληψη των στερεότυπων κινήσεων αυξάνει την πιθανότητα του τραυματισμού. Γι αυτό χαλαρώνει μυϊκά και αναπνέουν σωστά με άλλα κομμάτια.

7) Νοερή μελέτη. Είναι καλύτερη η απόδοση όταν συνδυάζεται σωματική με νοερή μελέτη σε όλες τις πολυσύνθετες κινητικές δεξιότητες.

8) Κίνηση-Στάση Σώματος- Αναπνοή. Αlexander- Feldenkrais για σωστή στάση και αναπνοή.

9) Έλεγχος οργάνου και βοηθητικά εξαρτήματα. Βοηθούν τη σωστή εργονομία μοιράζοντας σωστά το βάρος του οργάνου.

10) Σωματική άσκηση. Δυναμώνει το σώμα και χαλαρώνει από την αυτοσυγκέντρωση.

11) Ανατομία σε σχέση με το μουσικό όργανο. Η γνώση της ανατομίας έχει σαν αποτέλεσμα καλύτερη κατανόηση και αντίληψη της προτεινόμενης τεχνικής.

12) Έλεγχο του στρες. Τεχνικές χαλάρωσης και αυτοσυγκέντρωσης.

Ε) ΘΕΡΑΠΕΙΑ

Εύρεση του αιτίου από το ιστορικό και την κλινική εξέταση. Η θεραπεία περιλαμβάνει :

α)ανάπαυση και β) αποκατάσταση.

Στην οξεία φλεγμονώδη φάση ανάπαυση του μέλους, φυσικοθεραπεία, νάρθηκες αντιφλεγμονώδη και αεροβική γυμναστική με σωματικές ασκήσεις για ενδυνάμωση και ψυχολογικούς λόγους. Επίσης διόρθωση στάσης σώματος και τεχνικές χαλάρωσης (Yoga, Alexander). Μόλις ο ασθενής δεν πονά (μπορεί να χρειαστεί αναμονή ως 12-18 μήνες) αρχίζει η αποκατάσταση με την κλίμακα μελέτης του Norris (ICSOM 1993)

ΣΗΜ.
(Μου το έστειλε ο συνάδελφος Στάθης Σαββίδης).

Η «πειρατεία» στο εδώλιο - Ποινή φυλάκισης και πρόστιμο-μαμούθ στους ιδρυτές του Pirate Bay.

2009-04-17T17:30:00.002+03:00

Ποινή φυλάκισης 12 μηνών επέβαλε σουηδικό δικαστήριο στους τέσσερις ιδρυτές του Pirate Bay, απόφαση που προκάλεσε μεγάλη ικανοποίηση στον κόσμο της δισκογραφίας.

«Στέλνει ένα ξεκάθαρο μήνυμα», δήλωσε ο επικεφαλής της IFPI, Τζον Κένεντι, για να συμπληρώσει: «Έχει δημιουργηθεί η αντίληψη ότι η πειρατεία στη μουσική είναι θεμιτή και ότι η μουσική βιομηχανία με τη σειρά της πρέπει να μάθει να ζει με αυτό. Η δικαστική απόφαση που έχουμε στα χέρια μας αλλάζει τα δεδομένα.»

Η δικαιοσύνη καταδίκασε τους Φρέντερικ Νέι, Γκότφριντ Σβάρτχολμ Ναργκ, Καρλ Λούντστρομ και Πέτερ Σούντε σε ποινή φυλάκισης 12 μηνών για παραβίαση της νομοθεσίας περί πνευματικής ιδιοκτησίας και πρόστιμο 4,5 εκατομμυρίων δολαρίων.

Πηγή: Newsroom ΔΟΛ
http://www.in.gr/news/article.asp?lngentityid=1005740

ΝΑ ΔΙΑΛΥΘΕΙ ΤΟ ΝΑΤΟ ! ΤΩΡΑ !

2009-03-31T19:56:00.002+03:00

ΔΗΛΩΣΗ ΜΙΚΗ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ ΕΝ ΟΨΗ ΤΗΣ ΔΙΑΔΗΛΩΣΗΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ 60η ΣΥΝΟΔΟ ΚΟΡΥΦΗΣ ΤΟΥ ΝΑΤΟ ΣΤΟ ΣΤΡΑΣΒΟΥΡΓΟ

ΝΑ ΔΙΑΛΥΘΕΙ ΤΟ ΝΑΤΟ ! ΤΩΡΑ !

Δεν ξέρω πώς ηχεί στα αυτιά των άλλων λαών της Ευρώπης η λέξη «ΝΑΤΟ», όμως στα αυτιά του ελληνικού λαού ακούγεται σαν κατάρα.
Γιατί σημαίνει ξένες επεμβάσεις, εμφύλιο πόλεμο, εθνικές καταστροφές, αστυνομοκρατία, δικτατορία και εθνική αιμορραγία λόγω των υπέρογκων οικονομικών δαπανών που η Ατλαντική Συμμαχία μας επιβάλλει σε βάρος της οικονομικής και της κοινωνικής μας ανάπτυξης και ευημερίας.
Στην ουσία το ΝΑΤΟ και ιδιαίτερα μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης και την διάλυση του Συμφώνου της Βαρσοβίας δεν είναι τίποτα άλλο παρά ένα πειθήνιο όργανο στη διάθεση της αμερικανικής ιμπεριαλιστικής πολιτικής , υπεύθυνο για τα χιλιάδες ανθρώπινα θύματα και τις αμέτρητες καταστροφές με στόχο αθώους λαούς στα Βαλκάνια, στο Αφγανιστάν, στο Ιράκ και στην Γάζα. Ένας μηχανισμός πολέμου που επιμένει να διατηρεί την οικουμένη σε ζώνες καλές και κακές και σε λαούς Α και Β κατηγορίας με όπλο την αναζωπύρωση του μίσους και της διχόνοιας.
Σήμερα με τη βαθειά οικονομική κρίση που βυθίζει με γρήγορους ρυθμούς σε χάος την υπερδύναμη και τους δορυφόρους της, καταντά γελοία και επικίνδυνη η διατήρηση αυτού του κολοσσιαίου μηχανισμού που απορροφά δισεκατομμύρια Ευρώ εν ονόματι ενός κοινωνικού και οικονομικού συστήματος που βρίσκεται σε πλήρη διάλυση. Πώς είναι λοιπόν δυνατόν, αυτοί οι δήθεν «ανώτεροι» λαοί που αποτελούν το ΝΑΤΟ να εξακολουθούν να διατείνονται ότι εκπροσωπούν τον ελεύθερο και γι’ αυτό «ανώτερο» κόσμο με το δικαίωμα να τιμωρούν τους «κατώτερους» λαούς για να τους επιβάλουν το σύστημά τους; Και ποιο σύστημα; Της άγριας εκμετάλλευσης και της θεοποίησης του Χρήματος που σήμερα τους καταδικάζει σε στρατιές ανέργων και αύριο πεινασμένων και εξαθλιωμένων εργαζομένων;
Δεν φταίνε όμως μόνο οι εξουσιαστές, οι ολιγάρχες και οι πολιτικοί και στρατηγοί που τους στηρίζουν αλλά φταίνε και οι λαοί που τους ανέχονται. Πού είναι τα συνδικάτα; Πού είναι τα φλογερά νιάτα; Πού είναι οι στρατιές των εργαζομένων που ειδικά γι’ αυτούς έφτασε ήδη η ώρα της μεγάλης δοκιμασίας; Και πώς η Ευρώπη των 300 εκατομμυρίων επιτρέπει σε μία χούφτα πολιτικούς και στρατηγούς να δαπανούν δισεκατομμύρια Ευρώ εν ονόματι δήθεν της ελευθερίας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, όταν η μεγάλη κρίση χτυπά τις ίδιες τις χώρες τους και η μοναδική ελευθερία που τους απομένει είναι η ελευθερία στην ανεργία, στην υπανάπτυξη και αύριο στην εξαθλίωση;
Δεν είναι λοιπόν μόνο ανήθικο να τολμάμε σήμερα να θεωρούμε το ΝΑΤΟ δύναμη ελευθερίας και δικαιοσύνης αλλά και καταστροφικό για την οικονομία της Ευρώπης. Σκεφθείτε μόνο πόσες χιλιάδες θέσεις εργασίας θα εξασφάλιζε αυτός ο πακτωλός των χρημάτων που τώρα διατίθεται σε πολέμους, καταστροφές και σφαγές αμάχων.
Γι’ αυτό έπαψε πια η εποχή των λόγων και είναι ιστορική ανάγκη να μπούμε στην εποχή των έργων. Με σύνθημα τη διάλυση του ΝΑΤΟ, που εκτός όλων των άλλων σαν τυφλό όργανο των στρατηγών του Πενταγώνου και της αμερικανικής πολιτικής έχει αποστολή να μην αφήσει την Ευρώπη να ορθοποδήσει. Μια Ευρώπη που θα ανήκει στους λαούς της και όχι στους στρατηγούς των Αμερικανών και του ΝΑΤΟ.

Αθήνα, 30.ΙΙΙ.2009
Μίκης Θεοδωράκης

ΑΝ Ο ΝΩΕ ΗΤΑΝ ΕΛΛΗΝΑΣ...

2009-03-13T13:44:00.001+02:00

Ο Κύριος φανερώθηκε στον Νώε και του είπε:
— Σε ένα χρόνο θα ρίξω βροχή και θα σκεπάσω ολόκληρη τη Γη με νερό και θα καταστρέψω τα πάντα. Αλλά θέλω εσύ να σώσεις τους δίκαιους και ευσεβείς ανθρώπους και δύο ζώα από κάθε είδος που υπάρχει στη Γη. Σε προστάζω να χτίσεις μία Κιβωτό. Και ο Θεός παραδίδει στον Νώε τα σχέδια για την Κιβωτό.
Με φόβο Κυρίου ο Νώε παίρνει τα σχέδια και συμφωνεί να φτιάξει την Κιβωτό.
— Θυμήσου, είπε ο Κύριος, Πρέπει να έχεις τελειώσει την Κιβωτό και να έχεις μαζέψει όλα τα ζώα σε ένα χρόνο.

Ένα χρόνο αργότερα, αρχίζει να σχηματίζεται μια καταιγίδα και όλες οι θάλασσες της Γης έχουν φουρτούνα.
Ο Θεός κοιτάει τι γίνεται και βλέπει τον Νώε να κάθεται στην αυλή του και να κλαίει.
— Νώε! Ανακράζει, Που είναι η Κιβωτός;
— Συγχώρεσε με Κύριε, παρακαλά ο Νώε, έκανα ό,τι μπορούσα αλλά αντιμετώπισα μεγάλα προβλήματα. Πρώτα-πρώτα έπρεπε να πάρω άδεια για την κατασκευή και τα σχέδια που μου έδωσες δε συμφωνούσαν με τον ισχύοντα κανονισμό.
Χρειάστηκε να προσλάβω ναυπηγό και να ξαναγίνουν τα σχέδια από την αρχή.
Μετά βρέθηκα σε διαμάχη με το Λιμενικό για το αν χρειαζόταν η Κιβωτός σύστημα πυρασφάλειας, βάρκες και σωσίβια.
Μετά μου έκανε καταγγελία ο γείτονας μου, γιατί παραβίαζα λέει τα όρια δόμησης χτίζοντας την Κιβωτό στην αυλή μου, και έτσι χρειάστηκα άδεια και από την Πολεοδομία.
Είχα πρόβλημα και να βρω ξύλα για την Κιβωτό γιατί υπήρχε απαγόρευση υλοτόμησης για την προστασία της Πιτσιλωτής Κουκουβάγιας.
Τελικά κατάφερα να πείσω την Υπηρεσία Προστασίας Δασών πως χρειαζόμουν το ξύλο για να σώσω τις κουκουβάγιες.
Αλλά όμως ο Οργανισμός Προστασίας Ζώων δεν με άφηνε να πιάσω κουκουβάγιες. Και έτσι δεν έχουμε κουκουβάγιες.
Μετά οι ξυλουργοί κατέβηκαν σε απεργία, αλλά κατάφερα να έρθω σε συμφωνία με το σύλλογο τους. Τώρα έχω 16 ξυλουργούς να δουλεύουν στην Κιβωτό, αλλά δεν έχω κουκουβάγιες.
Όταν άρχισα να μαζεύω τα υπόλοιπα ζώα, μου έκανε μήνυση μία ομάδα ακτιβιστών, γιατί θα έπαιρνα μόνο δύο από κάθε είδος.
Όταν ξεμπέρδεψα με αυτή τη μήνυση με ενημέρωσαν από το ΥΠΕΧΩΔΕ ότι δεν γινόταν να συνεχιστούν οι εργασίες αν δεν κάνω δήλωση για την επίδραση στο περιβάλλον του σχεδιαζόμενου κατακλυσμού. Δεν τους αρέσει η ιδέα ότι δεν έχουν αρμοδιότητα στις αποφάσεις του Δημιουργού του Σύμπαντος.
Μετά οι τοπογράφοι τους Στρατού απαίτησαν χάρτη της προτεινόμενης ροής των υδάτων του κατακλυσμού. Εγώ τους έστειλα μία υδρόγειο.
Αυτές τις μέρες προσπαθώ να λύσω ένα ζήτημα με την Επιτροπή Ισότητας, που λένε ότι κάνω διακρίσεις επειδή δεν θα πάρω ανθρώπους που δεν πιστεύουν σε Εσένα, Κύριε.
Μου έστειλαν και αυτή την ειδοποίηση με δικαστικό επιμελητή ότι οφείλω φόρο και πρόστιμο γιατί δεν δήλωσα την Κιβωτό ως σκάφος αναψυχής.
Τώρα η εφορία έχει παγώσει τις καταθέσεις μου γιατί πιστεύουν ότι φτιάχνω την Κιβωτό για να φύγω από την χώρα για να μην πληρώσω φόρους.
Και ακόμη δεν έχει αποφασίσει το Συμβούλιο της Επικρατείας αν ο Κατακλυσμός είναι αντισυνταγματικός, αφού πρόκειται για θρησκευτική πράξη.
Πραγματικά, δεν υπάρχει περίπτωση να τελειώσω για τουλάχιστον 5 - 6 χρόνια.

Και τότε άρχισε να καθαρίζει ο ουρανός, να λάμπει ο ήλιος και να ηρεμούν οι θάλασσες. Το ουράνιο τόξο στόλισε τον ορίζοντα.
Ο Νώε κοίταξε τον Θεό με ελπίδα.
— Κύριε, αυτό σημαίνει ότι δεν θα τα καταστρέψεις όλα;;;
Και απάντησε ο Θεός
— Μπα, δε βαριέσαι. Ας το κάνει το ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ.

ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΩΝ ΚΑΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΩΝ

2009-01-14T05:31:00.000+02:00

Κίνηση Για Την Συσπείρωση Καλλιτεχνών
Description
Κίνηση καλλιτεχνών με σκοπό την ανάπτυξη συλλογικής δράσης για τα προβλήματα στον πολιτισμό, τις αιτίες και την αντιμετώπιση τους kinsyskal@yahoo.gr

ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΩΝ ΚΑΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΩΝ
Ζούμε στις μέρες μας, την εποχή της νέας τάξης πραγμάτων, την τεράστια επιθετικότητα του ιμπεριαλισμού.
Τα μεγάλα ιμπεριαλιστικά μπλοκ λ.χ. οι G8 και οι πολυεθνικές εταιρείες τους, νοιώθουν πια πανίσχυρες και ανεξέλεγκτες με την υπεροχή της δύναμης τους, απέναντι σε όλους τους λαούς. Σαρώνουν με την οικονομική ισχύ και την επιβολή της πολιτικής τους, ό,τι αφήνουν όρθιο οι άδικοι πόλεμοί τους. Λυσσαλέα ταπεινώνουν ό,τι έχει κατακτήσει μέχρι σήμερα ο πανανθρώπινος πολιτισμός, για να το υποτάξουν στις άμεσες και στις μακροπρόθεσμες γενικότερες ανάγκες και επιδιώξεις τους, στα ανταγωνιστικά συμφέροντά τους.
Συγκεντρώνουν σε όλο και λιγότερα χέρια τον πλούτο, εκμεταλλεύονται, ποδηγετούν και ευτελίζουν κάθε κοινωνική κατάκτηση, κάθε κοινωνική αξία. Μετατρέπουν τους λαούς όλου του κόσμου, σε αναλώσιμη πρώτη ύλη για τις επιδιώξεις τους - όχι μόνο με τον καταναγκασμό και την ωμή βία - αλλά και με μια πρωτοφανή σε μέγεθος και επιστημονικό σχεδιασμό κοινωνική και ιδεολογική αλλοτρίωση. Οδηγούν την παγκόσμια κοινότητα σε πολιτιστική αποσύνθεση, στα πλαίσια της «μοντέρνας» και μεταμοντέρνας ενσωμάτωσης στον κοσμοπολιτισμό τους.
Τα αντιφατικά αδιέξοδα πολλαπλασιάζονται και οξύνονται για όλους τους λαούς. Εξίσου τραγικές είναι και οι επιπτώσεις της πολιτικής του ιμπεριαλισμού για το φυσικό περιβάλλον σε όλο τον πλανήτη.
Πολιτιστικές, υλικές και πνευματικές κατακτήσεις, πολιτιστική κληρονομιά και η τέχνη, χρησιμοποιούνται ολοκληρωτικά ως άρμα για την πολιτική τους και ως οικονομικό «συγκριτικό πλεονέκτημα» στον ιμπεριαλιστικό ανταγωνισμό τους, για την επικράτηση
του ισχυρότερου. Ισοπεδώνουν τις όποιες μέχρι τώρα κατακτήσεις και αδιαφορούν για τις σύγχρονες ανάγκες των εργαζομένων.
2) Οι κυβερνήσεις της χώρας, τα τελευταία τριάντα χρόνια, εφαρμόζοντας την
κοινοτική πολιτική που συναποφασίζουν στις Βρυξέλλες, πολιτική μείωσης των κοινωνικών παροχών, κάνουν λάστιχο τις σχέσεις και τους όρους εργασίας όλων των εργαζομένων, ανατρέπουν το οκτάωρο και αφαιρούν κοινωνικές κατακτήσεις που κερδήθηκαν με αγώνες δεκαετιών, για να τροφοδοτούν με τεράστια κέρδη τα μεγάλα επιχειρηματικά συμφέροντα.
Συγκεντρώνεται ο πλούτος και η δύναμη σε ελάχιστους επιχειρηματίες και η μεγάλη λαϊκή πλειοψηφία σπρώχνεται στην ανέχεια και σε αντιφατικά αδιέξοδα, κοινωνικά ψυχολογικά και ιδεολογικά.
Οι κυβερνήσεις της χώρας, ψηφίζουν νόμους και δίνουν πρωτοφανή κίνητρα και διευκολύνσεις στο επιχειρηματικό κεφάλαιο, εκχωρούν στους μεγάλους μονοπωλιακούς ομίλους όλους τους τομείς της πολιτιστικής κληρονομιάς και της παράδοσης, τους αρχαιολογικούς χώρους και τα μουσεία μας. Με γρήγορα βήματα προχωρούν στον ασφυχτικό έλεγχο της σύγχρονης καλλιτεχνικής παραγωγής και κάθε παραγόμενης αξίας και επιτεύγματος της παιδείας και του πολιτισμού μας.
3) Ως συνέπεια αυτής της διαδικασίας έρχεται η προσπάθεια ταπείνωσης και χειραγώγησης των δημιουργών της τέχνης, κατά παρόμοιο τρόπο με αυτόν που μειώνεται και χειραγωγείται ο εργάτης, ο επιστήμονας, ο επαγγελματίας, ο κάθε νέος που ψάχνει για εργασία. Ο έλεγχος της καλλιτεχνικής παραγωγής μέσω της εμπορευματοποίησης, της επιχειρηματικής ιδιοκτησίας στα υλικά και τους χώρους παραγωγής και κοινωνικοποίησής της, είναι η αιτία της εκτροπής προς τον κομφορμισμό, την κοσμοπολίτικη τυποποίηση και τη χυδαιότητα. Οδηγεί όλο και περισσότερους δημιουργούς στον συμβιβασμό ή στην αποστράτευση. Στην εκβιαστική επιλογή άλλης παράλληλης ή και άσχετης εργασίας, κάτω από την ανάγκη της επιβίωσης.
Η στοχευμένη έλλειψη καλλιτεχνικής παιδείας και υποδομών στον κορμό της υποχρεωτικής δημόσιας εκπαίδευσης, στερεί από τον λαό την δυνατότητα ανάπτυξης αξιολογικών κριτηρίων για την τέχνη και απέναντι στα υποπροϊόντα που του πλασάρονται ως «καλλιτεχνικό» εμπόρευμα. Η δημόσια αισθητική διαμορφώνεται από τα μεγάλα μονοπώλια ερήμην του και ακυρώνεται ο κοινωνικός ρόλος της τέχνης. Με τον πολιτιστικό ομογενοποιητικό ολοκληρωτισμό της, η ΕΕ και στα πλαίσια της «ελευθερίας της αγοράς», προωθεί τα «Ευρωπαϊκά ιδεώδη» της, διαμορφώνοντας την νέα «Ευρωπαϊκή πολιτιστική ταυτότητά» μας, με τα κομμάτια μας, χωρίς εμάς εννοείται…
Αποξενώνει τη μεγάλη πλειοψηφία του λαού από τους δημιουργούς και την αλλοτριώνει μετατρέποντάς την, υποχρεωτικά, σε «παθητικό καταναλωτή» των προϊόντων της πολιτιστικής βιομηχανίας του συστήματος. Έχοντας την ιδιοκτησία όλων σχεδόν των μέσων πολιτιστικής παραγωγής και διανομής και των ΜΜΕ, ελέγχουν και μέσω των επιτρόπων τους τα παραγόμενα προϊόντα και τους δημιουργούς τους.
Το πνευματικό και πολιτιστικό κλίμα των ημερών μας κατά αυτόν τον τρόπο ταλαντεύεται μεταξύ «Σκύλλας και Χάρυβδης», δηλαδή μεταξύ μιας ελιτίστικης πρωτοπορίας και μιας μαζικής υποκουλτούρας, η οποία σήμερα παίρνει τρομακτικές διαστάσεις και καταλήγει να είναι η μοναδική πολιτιστική διέξοδος της πλειοψηφίας του λαού.
4) Εμείς οι δημιουργοί, καλλιτέχνες, οι εργαζόμενοι στο χώρο της καλλιτεχνικής δημιουργίας που βιώνουμε καθημερινά όλα αυτά, απορρίπτουμε αυτές τις εξελίξεις, αγανακτούμε και αναζητούμε διέξοδο απ’ αυτή τη μίζερη και φθοροποιό πραγματικότητα. Θα αντισταθούμε μαζί με όσους αμφισβητούν και αρνούνται αυτή την χειραγώγηση της τέχνης
και του πολιτισμού μας.
Θεωρούμε την τέχνη ουσιαστικό και αναγκαίο πολύτιμο κομμάτι της συνολικής κοινωνικής παραγωγής και διεκδικούμε την καταξίωση μας στον ανάλογο κοινωνικό μας ρόλο.
Θεωρούμε καθήκον μας ιστορικό και ευθύνη μας να υπερασπιστούμε συλλογικά τον ρόλο αυτό καθώς και το δικαίωμα μας να εκφράζεται ελεύθερα και στο έργο μας. Αρνιόμαστε να γίνουμε θύτες και θύματα ταυτόχρονα, υπηρετώντας σαν εκτελεστικά όργανα, την πολιτιστική πολιτική που βυθίζει το λαό και τους καλλιτέχνες σε παρακμιακά φανταχτερά αδιέξοδα, που τελικά είναι καταστροφική για τον λαό και τον πραγματικό ρόλο της τέχνης.
Θεωρούμε και διακηρύσσουμε ότι οι καλλιτέχνες είναι οργανικό κομμάτι του λαού. Νοιώθουμε ταξικά αλληλέγγυοι με όλους τους εργαζόμενους και μοιραζόμαστε τις ίδιες αγωνίες και τα ίδια προβλήματα. Γνωρίζουμε ότι η βελτίωση της ζωής των καλλιτεχνών και της προοπτικής τους, θα είναι αποτέλεσμα του κοινού τους αγώνα μαζί με τους εργάτες, τους υπαλλήλους, τους επιστήμονες, τη νεολαία - ολόκληρο το λαό. Οραματιζόμαστε το μέλλον μας σε μια κοινωνία δίκαιη. Σε ένα πολιτισμό, που τα αγαθά του θα είναι κτήμα όλου του λαού και θα βασίζεται στην κοινωνική αλληλεγγύη και όχι στην εκμετάλλευση.
Το μέλλον αυτό να είναι υπόθεση του συλλογικού αγώνα όλων μας. Υπόθεση της συλλογικής καθημερινής προσπάθειάς μας.
Σε μια πρώτη φάση, προχωράμε σε συσπείρωση όσοι καλλιτέχνες συμφωνούμε με τη διακήρυξη, για την δημιουργία μιας κίνησης που θα λειτουργεί συλλογικά και δημοκρατικά. Στόχος μας, στη συνέχεια, είναι η ευρύτερη συσπείρωση καλλιτεχνών από όλους τους κλάδους για ένα δυναμικό, πρωτοπόρο και ριζοσπαστικό καλλιτεχνικό κίνημα ανοιχτό σε όλες τις καλλιτεχνικές τάσεις και ρεύματα. Το κίνημα αυτό σκοπεύουμε να βρίσκεται σε οργανική σύνδεση με το κίνημα της εργατικής τάξης και να μετέχει ενεργά στους αγώνες, εκφράζοντας και συμβάλλοντας με τα δικά του μέσα, στην κοινωνική αλληλεγγύη όλων των εργαζομένων. Γνωρίζοντας ότι οι τέχνες και γενικότερα ο πολιτισμός μας οριοθετούν την ποιότητα της λαϊκής μας παιδείας με την γενικότερή της έννοια, βάζουμε σε προτεραιότητα την διαφύλαξη της ταυτότητας και του λαϊκού τους χαρακτήρα.
Θέλουμε να συμβάλουμε στο να καταξιωθεί στη συνείδηση όλου του λαού το δικαίωμα όλων των ανθρώπων να έρχονται σε απρόσκοπτη επαφή με την τέχνη και να ενταχθεί μέσα στις προτεραιότητες διεκδικήσεων του λαϊκού κινήματος, στην καθημερινή δράση και τους αγώνες του.
Θα αγωνιστούμε να διαμορφωθεί ένα κοινωνικό-πολιτιστικό μέτωπο εναντίον των μονοπωλίων και του πολιτιστικού ιμπεριαλισμού τους. Θα αγωνιστούμε γι’ αυτό το σκοπό με τη δράση και το έργο μας, θα βρούμε όλοι μαζί τους τρόπους για να δημιουργήσουμε ένα κλίμα ανάτασης, ουσιαστικής αισιοδοξίας και ελπίδας, ένα υπόβαθρο αγώνα και λαϊκής πολιτιστικής αντεπίθεσης.
• Διεκδικούμε δημιουργική εργασία για όλους τους καλλιτέχνες και την δυνατότητα να συνεχίσουν να δημιουργούν και να επικοινωνούν απρόσκοπτα με το κοινό.
• Διεκδικούμε τέχνη σε λειτουργική σχέση με την κοινωνία και σε αρμονία με την ιστορική εξέλιξη και κάθε σύγχρονη κατάκτηση.
• Διεκδικούμε τους όρους μιας νέας πολιτιστικής και πνευματικής άνθησης για ολόκληρο το λαό και τη νεολαία.
Αθήνα Νοέμβρης 2008

Μίκης Θεοδωράκης - ΟΙ «ΜΠΑΤΣΟΙ» (Εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ 18.12.2008)

2008-12-22T00:58:00.001+02:00

Όταν πρόκειται για εθνικούς, κοινωνικούς ή ιδεολογικούς αγώνες, το μίσος είναι αναπόφευκτο, γεννιέται αυθόρμητα. Θα πρέπει όμως τουλάχιστον να κατευθύνεται προς τη σωστή κατεύθυνση.
Σήμερα παρατηρώ ότι το μίσος των μαθητών ακολουθεί ένα μονόδρομο με στόχο τους αστυνομικούς, γεγονός που κατά τη γνώμη μου τους αποπροσανατολίζει στην αναζήτηση των αληθινών συνθηκών που τους οδήγησαν στη σημερινή θέση τους μέσα στο σχολείο και μέσα στην κοινωνία. Ενώ θα πρέπει να βρουν τα αληθινά αίτια και να αποκαλύψουν τους αληθινούς ενόχους και τους πραγματικούς λόγους για όσα γίνονται γύρω τους και γενικώτερα γύρω μας, στη χώρα μας και στην οικουμένη. Έτσι μοιάζει σαν κάποιοι να τους έβαλαν παρωπίδες, ώστε η οργή τους να διοχευτευθεί σε μια ομάδα συνανθρώπων μας, τους αστυνομικούς, που όταν δεν λειτουργούν σωστά, είναι απλά πιόνια του Συστήματος, που ΑΥΤΟ είναι υπόλογο για όλα, δηλαδή για την Παιδεία αλλά και για κάθε τι που αφορά τη λειτουργία της κοινωνίας, του κράτους και των υπηρεσιών του.
Και αναφέρω εδώ το παράδειγμα της γενιάς του 1-1-4 που όσον αφορά την Παιδεία έθεσε ως στόχο το 15% του Κρατικού Προϋπολογισμού. Είδαν δηλαδή οι νέοι της εποχής εκείνης την βασική αιτία για τα χάλια της Παιδείας μας, δηλαδή το οικονομικό.
Από κει και πέρα παρ’ ό,τι τότε η ελληνική αστυνομία είχε μια καθαρά φασιστική νοοτροπία και οι εκδηλώσεις βίας σε σύγκριση με το σήμερα ήταν εκατό φορές πιο πολλές και σοβαρές από πλευράς μαζικότητας και βιαιότητας (τα νοσοκομεία ήταν γεμάτα από νέους τραυματισμένους από την αστυνομική βία της εποχής), οι πρωτοπόροι νέοι εκείνης της εποχής, βασικά φοιτητές, μπορούσαν να δουν ελεύθερα, σφαιρικά και σε βάθος. Έτσι με το 1-1-4 έθεταν ως πρώτο καθήκον τους την υπεράσπιση του Συντάγματος, δηλαδή της ελευθερίας, της δημοκρατίας και των ατομικών δικαιωμάτων. Χτυπούσαν στην καρδιά της την αντιδραστική εξουσία (θρόνο, αστυνομοκρατία, Αμερικανοκρατία). Πάλευαν για την Κύπρο και αγωνίζονταν μαζικά για την Ειρήνη. Είχαν δηλαδή μπροστά τους ανοιχτούς ορίζοντες για ό,τι πραγματικά συνέβαινε στην χώρα τους αλλά και πέρα από τη χώρα τους. Ήταν άτομα ολοκληρωμένα και ελεύθερα, αν και τότε υπήρχαν όπως και σήμερα πονηρά «κέντρα» που προσπαθούσαν να περιορίσουν την οργή τους και να την διοχετεύσουν μόνο σε ένα λούκι, για τις δικές τους επιδιώξεις. Με μια λέξη να τους αποπροσανατολίσουν, όπως γίνεται τώρα.
Και για να πάω και πιο πέρα, εμείς οι νέοι της Εθνικής Αντίστασης και του Εμφυλίου, όπου οι χωροφύλακες και η αστυνομία ήταν απέναντί μας με όπλα που ξερνούσαν ομαδικό θάνατο, είχαμε την ψυχική και πνευματική δύναμη να βλέπουμε ότι σε πολλές περιπτώσεις αυτοί που σήμερα αποκαλούνται περιφρονητικά «μπάτσοι» ήταν παιδιά σαν κι εμάς παρασυρμένα από την θύελλα των γεγονότων να κάνουν πράξεις που δεν ήθελαν. Δεν γενικεύαμε. Αντίθετα μπορούσαμε ακόμα και μέσα στις πιο κρίσιμες για μας συνθήκες να δούμε ότι δεν είναι το ίδιο όλοι και ότι ο πραγματικός ένοχος ήταν η Εξουσία, που είχε κατορθώσει να μας τυλίξει στα δίχτυα της, που έσταζαν αίμα και μίσος αδελφού προς αδελφό. Και πολλοί είχαν τότε ακόμα τη δύναμη να φωνάζουν μπροστά στο εκτελεστικό απόσπασμα πριν σκοτωθούν «Αδέρφια, πεθαίνουμε και για τη δική σας ευτυχία».
Αναγκάστηκα να γράψω αυτό το σημείωμα με αφορμή κάποια εκπομπή με αγόρια και κορίτσια 15-16 ετών, που μιλούσαν στο ίδιο ακριβώς μοτίβο, λες και κάποια αόρατη δύναμη να είχε κατευθύνει την οργή, το μίσος και την σκέψη τους μόνο προς ένα στόχο. Και μάλιστα σε μια εποχή πολύπλοκη, όπου ο κόσμος έχει μικρύνει και το έξω μπερδεύεται με το μέσα και γίνονται όλα ένα κουβάρι. Πώς θα φτάσουμε έτσι στην ΑΙΤΙΑ του Κακού; Και πώς, αν δεν γνωρίζουμε τις πραγματικές αιτίες της κρίσης, θα μπορέσουμε να βρούμε τις λύσεις που πρέπει;
Και για να γυρίσω στα τελευταία γεγονότα, ο βίαιος θάνατος ενός παιδιού αποτελεί μια μεγάλη τραγωδία. Πρώτα για τη μάνα του, τον πατέρα του, τα αδέλφια του αλλά και για όλους τους νέους και τις νέες, για όλους εμάς, για όλη την κοινωνία. Ο θύτης είναι ένας αστυνομικός. Όμως αυτό δεν σημαίνει ότι όλοι οι σημερινοί αστυνομικοί είναι θύτες. Κάτι τέτοιο όχι μόνο δεν είναι αληθινό αλλά είναι και άδικο. Και μιλάει κάποιος που γνωρίζει πολύ καλά τι θα πει αστυνομία.
Γι’ αυτό θα πρέπει να αποφεύγουμε τις γενικεύσεις, γιατί έτσι οδηγούμε τους νέους σε λάθος δρόμο. Τους κρύβουμε το δάσος της πραγματικότητας με το δέντρο μιας εικονικής πραγματικότητας.
Θα ήθελα να μπορούσα να απευθυνθώ στους σημερινούς νέους και να τους πω: Κλείστε τα αυτιά σας στις γλοιώδεις κολακείες όσων προσπαθούν ουσιαστικά να εκτονώσουν την οργή και την ενέργειά σας σε ψεύτικους στόχους απομακρύνοντάς σας από τους πραγματικούς. «Αυτούς» εξυπηρετεί να τρώμε τις σάρκες μας στρεφόμενοι ο ένας κατά του άλλου. Ο στόχος όμως δεν είναι βέβαια αυτός που έχει το μαγαζί στο κέντρο της Αθήνας και βγάζει από αυτό το ψωμί του, τα φάρμακά του, τη μόρφωση του παιδιού του, όπως οι δικοί σας γονείς. Στα Ιουλιανά, μια από τις πιο ταραγμένες εποχές της ιστορίας μας, η νεολαία κατέβαινε κατά δεκάδες χιλιάδες στους δρόμους και ποτέ δεν είχαμε την παραμικρή καταστροφή, αν και θρηνούσαμε δύο νεκρούς, τον Λαμπράκη και τον Πέτρουλα, που σκοτώθηκαν αγωνιζόμενοι για ένα καλύτερο αύριο. Περιφρουρούσαμε τον αγώνα μας και γ’ αυτό ποτέ δεν έγινε τίποτα, δεν αφήσαμε εμείς να γίνει τίποτα που να τον αμαυρώνει.
Και συγχρόνως η γενιά αυτή δημιουργούσε. Ίσως ποτέ άλλοτε στη νεότερη ιστορία μας δεν είχαμε τόσα έργα σε όλους τους τομείς, ποίηση, λογοτεχνία, μουσική, σε όλες τις τέχνες, που έγιναν όπλο του αγώνα της νεολαίας, από ανθρώπους νέους που αγωνιζόταν και δημιουργούσαν.
ΒΓΑΛΤΕ ΤΙΣ ΚΟΥΚΟΥΛΕΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΚΟΥΚΟΥΛΟΦΟΡΟΥΣ. Μην τους επιτρέπετε να στιγματίζουν τον αγώνα σας. Τι θα πει «κουκούλα»; Ο πραγματικός αγωνιστής και επαναστάτης ούτε ντρέπεται ούτε φοβάται να δείξει το πρόσωπό του. Μην αφήνετε να σπιλώνουν τη μνήμη του Αλέξανδρου συνδέοντας το πρόσωπό του και το όνομά του με εικόνες φρίκης. Είναι σαν να τον σκοτώνουν για άλλη μια φορά.
ΑΝΟΙΞΤΕ ΔΡΟΜΟΥΣ. Αντισταθείτε στα εύκολα που τόσο ύπουλα βάζουν μπροστά σας προσπαθώντας να σας ξεγελάσουν ότι είναι δήθεν δικές σας επιλογές. Πάρτε τη ζωή στα χέρια σας και προχωρήστε μπροστά.
ΘΕΤΙΚΑ ΚΑΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΑ!

Αθήνα, 17.12.2008

Μίκης Θεοδωράκης

ΔΗΛΩΣH ΜΙΚΗ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ 7.12.2008

2008-12-12T14:30:00.002+02:00

Πίσω από το χέρι του θύτη, που έκανε αυτό το απαίσιο έγκλημα που μας συγκλονίζει, κρύβονται οι πραγματικοί ηθικοί αυτουργοί, δηλαδή το σύνολο της ελληνικής κοινωνίας, που ανέχεται χρόνια τώρα την εκτροφή και τη γιγάντωση παράλογων και εγκληματικών καταστάσεων, που ξεκινούν από κέντρα σκοτεινά, όμως ορατά από όλους.
Αν θέλουν οι διάφοροι αυτόκλητοι ηγήτορες και διαμορφωτές της κοινής γνώμης να κοροϊδεύουν εαυτούς και αλλήλους και όλοι μαζί τον ελληνικό λαό είτε από φόβο είτε από υπολογισμό είτε από ανομολόγητα κίνητρα, ας το κάνουν. Εγώ όμως θα πω την αλήθεια, όπως την βλέπω και όπως νομίζω ότι την βλέπει η συντριπτική πλειοψηφία του λαού μας.
Σταματήστε πια αυτό το βρώμικο και επικίνδυνο παιχνίδι με τους κουκουλοφόρους και τα ΜΑΤ, που μόνο αίμα, δάκρυα και καταστροφές προσφέρουν στον Λαό μας.
Οι αντικειμενικές συνθήκες, ειδικά σε σχέση με όσα περάσαμε και ζήσαμε στο πρόσφατο παρελθόν, δεν δικαιολογούν με τίποτα αυτή την κατάσταση. Μοιάζει σαν να θέλουμε να βγάλουμε οι ίδιοι τα μάτια μας.

Καιρός να μιλήσει και ο Λαός !

Αθήνα, 7.12.2008

Μίκης Θεοδωράκης

Ένα κείμενο του Μάνου Χατζιδάκι

2008-12-12T01:43:00.000+02:00

«...Μια μωβ σκιά Μαΐου ξάπλωσε στον τόπο. Όσα συνέβησαν στα Εξάρχεια και στη Νομική Σχολή. Και στην οδό Σκουφά και Σόλωνος, Μαυρομιχάλη και Ιπποκράτους, ενόχλησαν τους Έλληνες πολίτες και αγανάκτησαν τον Τύπο ολόκληρο. Γιατί δεν τους εξολοθρεύουν και δεν τους σπάνε το κεφάλι. Γιατί δεν ρίχνουν δακρυγόνα. Και η Σύγκλητος και οι φοιτητές όλων των παρατάξεων, όλοι αγανακτισμένοι με τα τριάντα - εκατό παιδιά που δεν το βάζουν κάτω, δεν εννοούνε να παραδεχτούν πως η όποια ελευθερία ανήκει μόνο στους αστυνομικούς και τους ηλικιωμένους. Που δεν μπορούν να αντιληφθούν γιατί καταδιώκονται αδιάκοπα, προπηλακίζονται ατελείωτα και συνεχώς υποχρεούνται να δέχονται εξευτελισμούς. Κι ο προπηλακισμός αρχίζει από τον δάσκαλο, τον επιστάτη του σχολείου, από τον οδηγό και τον εισπράκτορα του λεωφορείου, απ' τον καθηγητή και τον δημόσιο λειτουργό ως τον δημόσιο υπάλληλο, από τους αξιωματικούς κι εκπαιδευτές στο κέντρο κατατάξεως ως τον τυχαίο μοτοσικλετιστή της τροχαίας που θα του ζητήσει άδειες, ταυτότητες και πιστοποιητικά. Ως τον γιατρό του νοσοκομείου που θα τον πάνε σηκωτό, ύστερα από τη γροθιά του οργάνου της τάξεως. Και το γνωρίζουμε πολύ καλά.

Εξύβριση αρχής - έτσι ονομάζεται η απαίτηση εξηγήσεων. Χειροδικία κατά της αρχής - έτσι είθισται ν' αποκαλείται η ενστικτώδης κίνηση του αμυνόμενου νέου. Και η ιστορία δεν έχει τέλος. Η ανωνυμία και η εισαγγελική αρχή θα του προσφέρει ή μια τραυματική αγανάκτηση ισόβια ή τον επιζητούμενο από την πολιτεία ευνουχισμό του. Αυτή είναι μια καθημερινή πραγματικότητα και δυστυχώς γνησίως ελληνική τα πρόσφατα και τελευταία σαράντα χρόνια - όσα είχα δηλαδή την ευτυχία να ζήσω σαν επώνυμος πολίτης εις τούτον τον ένδοξον κατά τα άλλα τόπον μας.

Μια μωβ σκιά Μαΐου σκέπασε την Αθήνα. Κι όμως δεν βρέθηκε ένας δημοσιογράφος, μια εφημερίδα ν' αγανακτήσει και να διαμαρτυρηθεί, να καταγγείλει την αλήθεια για αυτό το τρίγωνο του αίσχους. Σκουφά, Μαυρομιχάλη και Ιπποκράτους. Κι άρχισε μια σκόπιμη, ύποπτη κι έντεχνη σύγχυση τριών ασχέτων μεταξύ των περιπτώσεων. Οι νεαροί των Εξαρχείων να παρουσιάζονται ίδιοι με τους αλήτες των γηπέδων, τους επονομαζόμενους χούλιγκανς, και επιπλέον να καλλιεργείται η εντύπωση στην κοινή γνώμη, με στήλες ολόκληρες των θλιβερών εφημερίδων μας, ότι οι νέοι αυτοί, οι αναρχικοί, είναι οι βομβιστές και ίσως οι πιθανοί δράστες των δολοφονιών ή εμπρησμών. Και φυσικά, όταν με το καλό τελειώσει η δίωξη των εκατό, σαράντα ή είκοσι παιδιών και η όλη επιχείρηση στεφθεί μ' «επιτυχία», να πάρει τις διαστάσεις ενός πραγματικού θριάμβου... κατά του εγκλήματος. Την ίδια ώρα που δολοφονούνται εκδότες και οι δολοφόνοι δεν ανευρίσκονται. Δολοφονούνται πολίτες και οι δολοφόνοι δεν αποκαλύπτονται. Πεθαίνουν νέοι από ξυλοδαρμούς και οι δράστες κυκλοφορούν ανενόχλητοι και, τέλος, δεν ...ανακαλύπτονται.

Την ίδια ώρα η πολιτεία αγανακτεί διότι υπάρχουν μερικά ζωντανά της κύτταρα που αντιδρούν άτεχνα, ανοργάνωτα, ίσως μ' αφέλεια, σ' όλην αυτή την οργανωμένη κρατική ασχήμια, αντί να βλογάμε τον Θεό που βρίσκονται ακόμη μερικοί που δεν συνήθισαν στην «παρουσία του τέρατος». (...) Κορίτσια κι αγόρια με γυαλιά, έτσι καθώς κοιτάτε με απορία κι αγανάκτηση για ό,τι συμβαίνει γύρω σας, είμαι μαζί σας. Και σας αγαπώ.»

Άρθρο του Μάνου Χατζιδάκι για τα επεισόδια που έγιναν τον Μάιο του 1986….
Δημοσιεύτηκε στο περιοδικό "Το Τέταρτο".

17/12/2008 - ΚΙΝΗΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΩΝ

2008-12-08T00:57:00.002+02:00

Στις 17 Δεκέμβρη 2008 αρχίζει στη Βουλή η συζήτηση για τον κρατικό προϋπολογισμό της πολιτιστικής μιζέριας. Για μια ακόμη φορά το ποσοστό που θα διατεθεί για τον πολιτισμό … το «συγκριτικό» τους «πλεονέκτημα» … είναι μόνο 0,5%.

Για μια ακόμη φορά δημόσιοι φορείς όπως η Κρατική Ορχήστρα Ελληνικής Μουσικής (ΚΟΕΜ), το Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου (ΕΚΚ), το Επιμελητήριο Εικαστικών Τεχνών Ελλάδας (ΕΕΤΕ), τα Δημοτικά Περιφερειακά Θέατρα (ΔΗΠΕΘΕ), το Θεατρικό Μουσείο, το θέατρο της Δώρας Στράτου, θα καταδικαστούν στην υποχρηματοδότηση και κάποιοι θα βάλουν και λουκέτο.
Η Κρατική Ορχήστρα Αθήνας (ΚΟΑ) θα συνεχίσει χωρίς δικό της χώρο για πρόβες και συναυλίες. Η Εθνική Λυρική Σκηνή (ΕΛΣ) διαρκώς υποβαθμίζεται.
Θα βαθύνει ακόμη περισσότερο η εμπορευματοποίηση της τέχνης, της λειτουργίας των Μουσείων και των Αρχαιολογικών χώρων.

Την ίδια ώρα το Νέο Μουσείο της Ακρόπολης αυτονομείται από την Αρχαιολογική Υπηρεσία με προοπτική την ιδιωτικοποίηση του, στον Νιάρχο χαρίζεται ο «ιππόδρομος», με σκοπό να του εκχωρηθεί η Λυρική Σκηνή. Στο ίδρυμα Λαμπράκη δίνονται εκατομμύρια ευρώ από τον τακτικό προϋπολογισμό και το πρόγραμμα δημοσίων επενδύσεων, για την λειτουργία και επέκταση του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών. Ανάλογα ποσά δίνονται και για το Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης. Τεράστια ποσά διατίθενται από τον κρατικό προϋπολογισμό και ευρωπαϊκά κονδύλια για φιέστες που προπαγανδίζουν τον δικό τους κοσμοπολίτικο, ομογενοποιημένο πολιτισμό, των ευρωπαϊκών οικονομικών κολοσσών.
Στις τράπεζες με το πρόσχημα της κρίσης χαρίζονται 28 δις. ευρώ, ενώ καταδικάζονται οι εργαζόμενοι στην φτώχια την ανασφάλεια την ανεργία και την πολιτιστική αφυδάτωση.

ΣΤΙΣ 17 ΔΕΚΕΜΒΡΗ 2008
ΣΤΙΣ 12 ΤΟ ΜΕΣΗΜΕΡΙ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΟ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ

ΔΙΑΔΗΛΩΝΟΥΜΕ
ΜΕ ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΗ ΤΗΝ ΤΕΧΝΗ
ΓΙΑ ΝΑ ΜΠΕΙ ΤΕΛΟΣ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΔΙΚΗ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΣΤΟ 0,5%

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ
ΑΥΞΗΣΗ ΤΟΥ ΠΟΣΟΣΤΟΥ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ ΣΤΟ 2% ΤΟΥ ΚΡΑΤΙΚΟΥ ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥ ΑΜΕΣΑ ΜΕ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ ΤΗΝ ΓΡΗΓΟΡΗ ΑΝΑΠΡΟΣΑΡΜΟΓΗ ΤΟΥ

ΟΥΤΕ ΕΝΑ ΕΥΡΩ ΑΠΟ ΑΥΤΑ ΣΤΟΥΣ ΜΕΓΑΛΟΚΑΡΧΑΡΙΕΣ ΤΟΥ ΧΩΡΟΥ

• Για να στηριχτούν και να αναπτυχθούν οι δημόσιοι και δημοτικοί πολιτιστικοί φορείς και τα δημοτικά μουσικά σύνολα.
• Για να είναι τα Μουσεία ανοιχτά στον ελληνικό λαό.
• Για να δημιουργηθούν σε όλη τη χώρα υποδομές, δημόσιες και με συλλογική διαχείριση, ώστε να υπάρξουν χώροι συναυλιών, κινηματογραφικών προβολών, εκθέσεων εικαστικών τεχνών, θεάτρου, χορού κλπ, ανοιχτοί σε όλους τους καλλιτέχνες.
• Για να στηριχθούν οι προσπάθειες των ανθρώπων της τέχνης για καλλιτεχνική δημιουργία.
• Να ληφθούν μέτρα για τους νέους καλλιτέχνες, ώστε να δημιουργούν και να επικοινωνούν με το κοινό.
• Για να στηριχθεί η ερασιτεχνική δημιουργία.
• Δουλειά με αξιοπρεπείς αποδοχές και όρους ζωής για όλους τους καλλιτέχνες.
• Για να διαμορφώνονται σιγά- σιγά οι προϋποθέσεις για να απαλλαγεί η Τέχνη από τα δεσμά της εμπορευματοποίησης που της έχει επιβάλει το μεγάλο κεφάλαιο.

ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ

• Ανώτατη δημόσια και δωρεάν παιδεία για όλους τους καλλιτέχνες.
• Να μπει στο κορμό όλων των βαθμίδων της εκπαίδευσης το μάθημα της αισθητικής αγωγής.

ΜΙΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Προς την «Πρωτοβουλία για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων»

2008-11-18T14:03:00.004+02:00

Δ Η Λ Ω Σ Η

Αυτό που γίνεται πίσω από τα κάγκελα της κάθε ελληνικής φυλακής, θα πρέπει να ντροπιάζει όλους ανεξαιρέτως τους πολίτες αυτής της χώρας.
Γιατί δείχνει πόσο ανάλγητοι, πόσο απάνθρωποι και πόσο απολίτιστοι είμαστε. Τελικά όλα στη χώρα μας είναι μια βιτρίνα: Βουλή, Κυβέρνηση, Κόμματα, τηλεόραση, Πανεπιστήμια και καλλιτέχνες. Μια ψεύτικη βιτρίνα, για να κρύβει την βρωμιά και την αδικία. Ειδικά σε περιπτώσεις όπως αυτή των κρατουμένων, που τους καταδικάζουμε να ζουν σε απάνθρωπες συνθήκες ξεχνώντας ότι είναι κι αυτοί άνθρωποι όπως όλοι μας, που έκαναν κάποιο λάθος στη ζωή τους, όπως μπορεί να συμβεί στον καθένα από μας. Και μόνο το κλείσιμο σε τέσσερις τοίχους είναι μια βαρειά τιμωρία. Όμως από κει και πέρα θα πρέπει να εξασφαλίζονται απόλυτα ανθρώπινες συνθήκες διαβίωσης, ώστε ο κρατούμενος να έχει την ευκαιρία να σκεφτεί και να προσπαθήσει να γίνει καλλίτερος, για να μπορέσει κάποια μέρα να επιστρέψει στην οικογένειά του και στην κοινωνία που τόσο μας έχει όλους ανάγκη.
Είμαι απόλυτα στο πλευρό σας, αν και δεν διαθέτω καμμιά άλλη δύναμη εκτός από τις σκληρές μου εμπειρίες και την κουρασμένη μου φωνή.

Αθήνα, 10.11.2008
Μίκης Θεοδωράκης

Μίκης: Να κινητοποιηθούν οι διανοούμενοι για τα Σκόπια

2008-11-08T01:58:00.001+02:00

Επιστολή του μεγάλου συνθέτη στα «ΝΕΑ»
ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: Τρίτη 14 Οκτωβρίου 2008

Την αγωνία του για το Σκοπιανό και ιδιαίτερα για τους ισχυρισμούς της ΠΓΔΜ περί ύπαρξης μακεδονικής γλώσσας και εθνότητας εκφράζει ο Μίκης Θεοδωράκης σε επιστολή του προς «ΤΑ ΝΕΑ», στην οποία αναρωτιέται γιατί η ελληνική πλευρά δεν χρησιμοποιεί επιστημονικά επιχειρήματα για να αποκαλύψει αυτή τη «γελοιότητα», όπως τη χαρακτηρίζει.
O μεγάλος συνθέτης θεωρεί «μέγα εθνικό λάθος» να χαριστεί το όνομα Μακεδονία στους Σκοπιανούς. Το πλήρες κείμενο της επιστολής έχει ως εξής:

«Θέλω να εκφράσω μια μεγάλη απορία που με βασανίζει εδώ και καιρό: Σκοπιανοί και ορισμένοι Αμερικανοί φίλοι τους μας έχουν ζαλίσει εδώ και πολλά χρόνια ότι είναι τάχα οι μοναδικοί Μακεδόνες και ότι η γλώσσα τους είναι η Μακεδονική, δηλαδή αυτή περίπου που μιλούσε ο Μέγας Αλέξανδρος. Κι αυτά
ΠΩΣ ΑΞΙΟΠΟΙΟΥΝΤΑΙ
οι επιστημονικές αναλύσεις και μελέτες ειδικών που αποδεικνύουν περίτρανα την αλήθεια των δικών μας θέσεων
τα τερατώδη ψέματα διδάσκονται σαν αλήθειες σε ξένα Πανεπιστήμια, ενώ πάνω από 100 κυβερνήσεις σε όλο τον κόσμο τα έχουν εμπράκτως αποδεχθεί σαν ιστορικές αλήθειες.

Ιδού λοιπόν η απορία μου: Υπήρξε έως τώρα από την πλευρά μας η οφειλόμενη επιστημονική αποκάλυψη όλης αυτής της γελοιότητας; Αν ναι, με ποιους επιστημονικούς τρόπους και αν όχι, γιατί; Αφού είναι βέβαιο πως αυτοί οι άνθρωποι είναι καθαρόαιμοι Σλάβοι και η γλώσσα τους είναι καθαρά Σλαβική. Πού είναι η Βουλή των Ελλήνων, η Ακαδημία Αθηνών, τα Ελληνικά Πανεπιστήμια, οι Έλληνες ιστορικοί και γλωσσολόγοι, ώστε με ακλόνητες επιστημονικές αναλύσεις να αποκαλύψουν την αλήθεια στην παγκόσμια κοινή γνώμη, τις κυβερνήσεις, τα Πανεπιστήμια, τα ΜΜΕ των άλλων κρατών, όπως ακριβώς κάνουν οι Σκοπιανοί ανενόχλητοι και μόνοι εδώ και δεκάδες χρόνια; Πώς αξιοποιούνται οι επιστημονικές αναλύσεις και μελέτες ξένων καθηγητών και ειδικών που αποδεικνύουν περίτρανα την αλήθεια των δικών μας θέσεων και γελοιοποιούν τους ισχυρισμούς των Σκοπιανών;

Ιδιαίτερα σε χώρες όπως ο Καναδάς και η Αυστραλία, όπου κυριολεκτικά “σαρώνουν” οι Σκοπιανοί, οι δυστυχείς συμπατριώτες μας μένουν ακάλυπτοι και παραπονεμένοι, εγκαταλελειμμένοι από την Πατρίδα Μητέρα τους που... σφυρίζει αδιάφορα.

Οι Σκοπιανοί έχουν γεμίσει τις μεγάλες Βιβλιοθήκες όλου του κόσμου με χιλιάδες βιβλία, έτσι που στο τέλος, μπροστά σ΄ αυτή τη σιωπηλή αντιμετώπιση αυτών των παραμυθιών, να αρχίζουν να πιστεύουν και οι ίδιοι ότι είναι... κατ΄ ευθείαν απόγονοι του Φιλίππου και της Ολυμπιάδος! Κι έτσι φτάσαμε ώς εδώ, να μας κατηγορούν ότι είμαστε... κατακτητές της Θεσσαλονίκης!

Σας παρακαλώ, κάντε κάτι, γιατί εγώ όπως ξέρετε θεωρούμαι... εθνικιστής και επομένως προκατειλημμένος αφού πιστεύω ότι αποτελεί μέγα εθνικό λάθος να τους χαρίσουμε τουλάχιστον εμείς ένα τόσο ιερό όνομα όπως είναι η Μακεδονία, που τόσο ιστορικά όσο και πολιτιστικά είναι δικό μας, όπως η Θράκη, η Θεσσαλία, η Ήπειρος και η Κρήτη».

28 δις ευρό, για τη στήριξη του χρηματο-πιστωτικού συστήματος !!!

2008-10-23T11:31:00.002+03:00

ΝΕΤ - ΕΚΠΟΜΠΗ ΛΥΡΙΤΖΗ, ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ
ΠΕΜΤΗ, 9:30 πμ 16/10/2008

ΣΠΥΡΟΣ ΧΑΛΒΑΤΖΗΣ:
"Δεν μπορεί η Κυβέρνηση νσ βρίσκει σε μια νύχτα 28 δις ευρό, για να στηρίξει το χρηματο-πιστωτικό σύστημα και να δυσκολεύεται να βρει 1 ευρό, για να στηρίξει τους μισθούς των εργαζομένων".

Πνευματικά δικαιώματα για τους Έλληνες ενορχηστρωτές

2008-07-21T14:03:00.002+03:00

Οι Έλληνες ενορχηστρωτές, διεκδικούν
αυτό που σε όλον τον υπόλοιπο κόσμο, θεωρείται αυτονόητο.
Πνευματικά δικαιώματα.

Τα οικονομικά του ΚΚΕ

2008-07-21T13:37:00.005+03:00

Ακούγοντας όλους αυτούς, που ξαφνικά τις τελευταίες μέρες, λες και δεν έχουν σοβαρότερα θέματα στο σπίτι τους, καταπιάστηκαν με το θέμα «Τα οικονομικά του ΚΚΕ»,
μου έρχεται αυθόρμητα στο μυαλό η φράση:

«Φωνάζει ο κλέφτης να φοβηθεί ο νοικοκύρης».

Ο Πολιτισμός, τα τρωκτικά και οι καλλιτέχνες...

2008-01-25T04:23:00.001+02:00

Αν ήμουν σκιτσογράφος - γελοιογράφος, θα ζωγράφιζα ένα μεγάλο κομμάτι τυρι (ο Πολιτισμός),
και γύρω-γύρω ποντίκια να το ροκανίζουν (οι διάφοροι παράγοντες-λαμόγια).
Κάπου πιο μακρυά οι καλλιτέχνες (η σιωπηρή αμήχανη πλειοψειφία τους) θα κοιτάζει το φαγοπότι...

"Πάντως ό,τι και να λέγεται, η αυθεντική Δεξιά, έχει ένα βασικό πλεονέκτημα έναντι του Πασόκ.
Συσπειρώνει και αναβαθμίζει την Αριστερά και εν γένει τις προοδευτικές δυνάμεις".

Γιάννης Κ. Ιωάννου
Μουσικοσυνθέτης, Ενορχηστροτής, Παραγωγός

Ξεχασμένες αρετές

2007-09-22T14:16:00.001+03:00

Για την ηθική...

Κυρίες και Κύριοι, χρειαζόμαστε επειγόντως έναν νέο ηθικό κώδικα.

Oι δέκα εντολές χρειάζονται επειγόντως update.

ΕΝΑ ΠΑΡΑΠΟΝΟ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΔΙΟΙΚΟΥΝΤΕΣ

2007-09-22T13:40:00.000+03:00

(Δημάρχους, Νομάρχες, Υπουργούς, Πρωθυπουργό).
Στις παράπλευρες απώλειες αυτής της καταστροφής που προκάλεσε η πυρκαγιά, θα έπρεπε να συμτεριληφθούν και οι έλληνες καλλιτέχνες, οι οποίοι περιμένουν τον Αύγουστο για να κάνουν κάποιες συναυλίες. Οι συναυλίες αυτές αναβλήθηκαν και στις περισσότερες περιπτώσεις ματαιώθηκαν.
Οι καλλιτέχνες και πάλι πρόθυμα τρέχουν να δώσουν συναυλίες και παραστάσεις αφιλοκερδώς, για την ενίσχυση των πυρο-πλείκτων, τους οποίους βαθύτατα συμπονούν.

(Μια διευκρίνηση:
Καλλιτέχνες δεν είναι μόνο
οι πασίγνωστοι, οι αναγνωρίσιμοι που πέρνουν
τις παχυλές αμοιβές και ζουν μέσα στη χλιδή.
Καλλιτέχνες είναι και
εκείνοι που δεν έχουν να πληρώσουν το νοίκι τους,
εκείνοι που ακόμη έχουν τη δύναμη να λένε όχι
και να κρατάνε ψηλα τον Πολιτισμό σ' αυτή τη χώρα,
εκείνοι που στάθηκαν άτυχοι και δεν έγιναν γνωστοί,
εκείνοι που καταδικάστηκαν να κάνουν μάξιμουμ οκτώ μερακάματα το μήνα, εκείνοι που είναι άνεργοι,
εκείνοι που αναγκάστηκαν να αλλάξουν επάγγελμα κλπ.).

Επιτέλους, πότε κάποιος θα νοιαστεί τους καλλιτέχνες;
Πότε θα σταματήσει αυτή η απαξίωση του έλληνα καλλιτέχνη;

Γιάννης Κ. Ιωάννου
μουσικοσυνθέτης, ενορχηστρωτής, παραγωγός
www.ioannou-music.gr

Μερικοί λόγοι για να γίνεις και συ Μέλος του Π.Μ.Σ. - Αθήνα 1997

2007-01-04T17:35:00.000+02:00

Είναι ένα κείμενο γραμμένο πριν 10 ακριβώς χρόνια...
Θα δούμε στη συνέχεια τι έχει αλλάξει και προς ποιά κατεύθυνση...

* * *

Στην Ελλάδα οι Μουσικοί, συνήθως δεν έχουν συνείδηση της θέσης και του ρόλου που καλούνται να παίξουν μέσα στην σύγχρονη κοινωνία. Με δύο λόγια ο ρόλος τους είναι: να καλύπτουν δευτερεύουσες ανάγκες του κοινωνικού συνόλου. Έχουν δε, πολύ λίγες επιλογές αν δεν θέλουν ν' αλλάξουν επάγγελμα. Οι επιλογές αυτές είναι:

'Δισκογραφία',
'Διδασκαλία',
'Ζωντανές Εμφανίσεις' σε κάθε λογιών 'Μουσικά είδη', 'Σκηνές' και 'Ορχήστρες'.

* Στη 'Δισκογραφία' ο κύκλος είναι σχετικά μικρός- πάνω-κάτω 70-80 άνθρωποι, οι Δισκογραφικές Εταιρείες και τα Studios συγκεκριμένα, οι Απαιτήσεις σε Επιδεξιότητα, Ακρίβεια, Ταχύτητα, Αντίληψη και Αξιοπιστία, είναι Μεγάλες! Έτσι, τα κριτήρια για να μπει κανείς είναι αυστηρά και η κατάσταση ελεγχόμενη. Σχετικά καλές συνθήκες εργασίας και αμοιβής, καλύτερο περιβάλλον και ωράριο! Μετά περιμένεις να πληρωθείς κάθε δεν ξέρω πότε...

* Στη 'Διδασκαλία' καταφεύγουν συνήθως δύο ειδών μουσικοί.
α) Αυτοί που έξυπνα και "τεμπέλικα" σκεπτόμενοι αποφεύγουν όλα τα παρακάτω (βλέπε 'Ζωντανές Εμφανίσεις'), και που συνήθως είναι μέτριοι εκτελεστές χωρίς ιδιαίτερο ταλέντο.
β) Οι προικισμένοι και ταλαντούχοι που δεν θέλουν να μπλέξουν με τα πίτουρα...

* Στίς 'Ζωντανές Εμφανίσεις', όπου εργάζονται και οι περισσότεροι, τα πράγματα δεν είναι καθόλου έτσι!
Εδώ κατ' αρχήν, βρίσκεσαι μπροστά σε μια σειρά επιλογών,
μεταξύ των οποίων ελαχιστες είναι 'Καλές', και συνήθως
τις έχουν προλάβει κάποιοι 'Άλλοι'.

Πιό συγκεκριμένα Μιλάμε:

Για 'Κέντρα Νυχτερινής Διασκέδασης' από Α ως Ω κατηγορίας.
Για 'Μουσική' από Μέτρια ως Αίσχος.
Για 'Ύπόπτου Προελεύσεως και Φερεγγυότητας Επιχειρηματίες' κατα κανόνα 'Τζογαδόρους' με 'Ελάχιστες Εξαιρέσεις'.
Για 'Πελάτες ή Θαμώνες ή Ακροατές' στην καλύτερη περίπτωση 'Άσχετους ή Κουφούς', στη συνηθέστερη 'Μεθυσμένους',
και στη χειρότερη 'Χυδαίους' - και εδώ με 'Ελάχιστες Εξαιρέσεις'.

Μιλάμε για κάποιους 'Συναδέλφους Πληγές'.
Μιλάμε για 'Τελείως Ανθυγειυνό Περιβάλλον' και για εκείνο τον τρομερό 'Ρατσισμό' που χωρίζει τους εργαζόμενους σε:

* Καλλιτέχνες / Γλάστρες, Χορεύτριες, Βουρταδόρους, Τεκνά, Άφωνες Μουνίτσες (ο χαρακτηρισμός ανήκει στον αείμνηστο Κώστα Χατζηχρήστο !!!) και ΛΙΓΟΥΣ πραγματικά ΚΑΛΟΥΣ Τραγουδιστές και Τραγουδίστριες!
* Μουσικούς / Αυτεξηγούμενο
* Σερβιτόρους ή Διοικητικούς / Αυτεξηγούμενο

Μιλάμε για Συναυλίες και Πανηγύρια σε ότι χώρους και συνθήκες μπορεί να βάλει ο νους του Ανθρώπου...

+ Αίθουσες συναυλιών / βλέπε ΟΛΕΣ
+ Συμφωνικές ορχήστρες / βλέπε 'η Μετριότητα Συνδικαλισμένη'
+ Θέατρα / βλέπε Πάνω, Κάτω και Πίσω απ' τη Σκηνή
+ Κινηματογράφους / βλέπε πάρα πολλούς
+ Πλατείες / βλέπε Πλακάκια και κόσμο να σουλατσάρει με τα κουτσούβελα να τρέχουν φωνάζοντας χαρούμενα πάνω-κάτω και πέρα-δώθε
+ Αλάνες / βλέπε Χώμα
+ Γήπεδα / βλέπε Χώμα, Ταρτάν, Γρασίδι. ΟΛΑ!
+ Γυμναστήρια / βλέπε Palais de Sport. ΟΛΑ!
+ Εργοστάσια / βλέπε Μερικά
+ Ναυπηγεία / βλέπε Σκαραμαγκά
+ Ferry-Boats / βλέπε Φεστιβάλ Πάτρας
+ Κρουαζιερόπλοια / βλέπε ΟΛΑ!
+ Υπερωκεάνεια / βλέπε Μερικά
+ Έξω και Μέσα σε Εκκλησίες / βλέπε Γαϊτάνος...
+ Μέσα κι Έξω σε Σχολεία και Πανεπιστήμια
+ Ορυχεία / βλέπε Λιγνιτορυχείο Κοζάνη / Πτολεμαίδα
+ Όρη και Οροπέδια / βλέπε Ευτυχώς Καλοκαίρι!
+ Κορυφές Λόφων / βλέπε Λυκαβητος, Χαϊδάρι 'Προφήτη-Ηλία' κλπ.
+ Χωριά / βλέπε σχεδόν όλα
+ Υπόγεια / βλέπε πολλά
+ Αυλές Σπιτιών / βλέπε Κοζάνη 'Στέκι Φιλοπρόοδου'
+ Ταράτσες / βλέπε Roof Gardens
+ Αποθήκες / βλέπε Καβάλα 'Παλιό Ωδείο' - Παλιά Καπναποθήκη
+ Στρατώνες παλιούς και νέους / βλέπε Άργος Στρατώνες Καποδίστρια
+ Ξενοδοχεία / βλέπε πάρα πολλά, όπου παίζεις χωρίς να σε ακούει κανείς
+ Πισίνες / βλέπε Ευτυχώς απ' έξω!
+ Αγρούς και Λιβάδια / βλέπε Αμέτρητα Τεράστια Επιθετικά Έντομα
+ Ρεματιές / βλέπε Χαλάνδρι
+ Ποτάμια / βλέπε Καστοριά - Νεστόριο 'River Party', Θράκη - Άρδας
+ Λουτρά / βλέπε Θεσ/νίκη 'Αίγλη'
+ Κατασκηνώσεις και Campings
+ Υπό Βροχή / βλέπε κάθε Καλοκαίρι και Φθινόπωρο
+ Υπό Σεισμό / βλέπε Αθήνα Απόκριες-1981

o Οι συνθήκες εργασίας στις περισσότερες απ' αυτές τις περιπτώσεις ποικίλουν μεταξύ:
+ Τραγικότητας
+ Αθλιότητας
+ Περιπέτειας

Εδώ ο ΄Εργοδότης΄ του Μουσικού, δεν είναι ο 'Χ' Κύριος 'Γκάνγκστερ', 'Νταβατζής', 'Τζογαδόρος', αλλά ένας καθώς πρέπει 'Μάνατζερ', ένα 'Υπουργείο', ένας 'Αντι-Δήμαρχος Πολιτισμού', μιά 'Κοινότητα', ένας 'Φορέας' βρε αδερφέ, ή κάποιος 'Αετονύχης', 'Καιροσκόπος' Διοργανωτής, με 'Υψηλές Γνωριμίες' και πάρα πολύ Θράσος!

-Ε! Λοιπόν τώρα τα πιάσαμε τα λεφτά μας!
Και λέω έτσι διότι με τους 'Γκανγκστερο-Χαρτοπαιχτο-Νταβατζήδες', προσφεύγεις στη Δικαιοσύνη και μπορεί να βρεις άκρη!

Με τους άλλους - Βράστα!
Θα πληρωθείς, αλλά ένας Θεός ξέρει πότε!
Συνήθως μπλέκεις σε μια ατέρμονη 'Κρατικά καλυπτόμενη' Γραφειοκρατεία... Ψάχνεις τον 'αρμόδιο', κι όταν δεν είναι σε meeting - συμβούλιο ή άδεια, πάντα κάπου έχει πεταχτεί και θα γυρίσει, και όταν κάποτε τον βρεις, συνήθως δεν έχει πάρει την 'επιχορήγηση' από το ΥΠ.ΠΟ. και δεν έχει χρήματα...
(Όλ' αυτά πάρα πολύ ευγενικά !)

Σε όλες αυτές τις περιπτώσεις που θίξαμε εν συντομία,
ΤΑ ΟΠΛΑ ΤΟΥ ΜΟΥΣΙΚΟΥ ΕΙΝΑΙ:

1. Η ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΡΟΛΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΘΕΣΗΣ ΤΟΥ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΣΥΝΟΛΟ.
2. Η ΕΝΟΤΗΤΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΥΣ.
3. Ο ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΜΟΣ.

Τα κατανοείς άραγε όλα αυτά για το δικό σου όφελος;

Αν ΝΑΙ, πάρε σήμερα τηλ. τον Π.Μ.Σ. για να γίνεις μέλος !

ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ - ΚΑΛΗ ΑΡΧΗ

2007-01-04T03:34:00.000+02:00

Καιρό πολύ το σκέφτομαι, αλλά δεν έλεγα να τ' αποφασίσω. Τελικά νάμαι... με φόρα στο διαδίκτυο, να αρχίσω επί τέλους να μοιράζομαι τις σκέψεις μου. Είναι τόσα πράγματα που θέλω να μοιραστώ κι όλο διστάζω... Ελπίζω πως θα καταφέρω να ξεπεράσω τους δισταγμούς μου και να πω αυτό που σκέπτομαι. Τόσα χρόνια έμαθα τη σκέψη μου να την κάνω μουσική. Είδομεν...
Καλή χρονιά να έχουμε, με υγεία. Χιλιο-ειπωμένο αλλά θεμελιώδες!